معرفی خانه استاد شهریار خانه استاد شهریار سومین منزلگاه استاد شهریار، شاعر معاصر ایران بوده که در سال ۱۳۴۷توسط ایشان خریداری شده و در بیست سال پایانی عمر استاد میزبان و محل تراوشات ذهنی ایشان بوده است. در سال ۱۳۶۷، پس از درگذشت استاد منزل مسکونی وی از سوی شهرداری تبریز خریداری و با توافق خانواده استاد و همکاری آنها در اهدای وسایل وی به موزه ادبی استاد شهریار تبدیل شد. این موزه از آن دوران تا به امروز زیر نظر این نهاد اداره میشود. پس از افتتاح موزه در سال ۱۳۷۰، در فراخوانی از مردم دعوت شد تا اسنادی را که از این شاعر گرانقدر در اختیار دارند، در اختیار موزه قرار دهند و در نتیجه این اقدام، مردم کلیه اسناد و مدارک مربوط را به موزه سپردند و حتی بسیاری از شاعران آذربایجان وسایلی با ارزش مانند کمانچهای از کشور آذربایجان، بشقاب قدیمی شاعر زنجانی و... را به موزه اهدا کردند. قدمت این خانه به سالهای دهه ۱۳۳۰ باز میگردد و دارای زیربنایی در حدود ۲۵۰ متر مربع و مساحتی بالغ بر ۲۴۱ و شامل دو طبقه (فوقانی و زیرزمین) با مصالح جدید است. خانه استاد شهریار در سال ۱۳۸۶ توسط سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با شماره ۲۲۷۲۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. استاد شهریار کیست؟ استاد شهریار در سال ۱۲۸۵ در بازارچه میرزا نصرالله تبریز –واقع در منطقه چایکنار- چشم به جهان گشود. پدر وی، حاج میرزا آقا خشکنابی از وکلای مبارز دادگستری تبریز و مردی فاضل و از خوشنویسان دوره خود بود. در سال ۱۳۲۸ و در جریان حوادث مشروطیت در تبریز، پدرش وی را به روستای خشکناب –قمیش قورشاق- منتقل کرد و به این ترتیب دوره کودکی استاد در دامان طبیعت سپری شد که بعدها الهامبخش خلق منظومه «حیدربابا» شد. در سال ۱۳۰۰ و پس از پایان سیکل اول متوسطه در تبریز، برای ادامه تحصیل راهی تهران شد و تا ۱۳۰۳ در مدرسه دارالفنون به تحصیل پرداخت. پس از این دوره راهی مدرسه طب شد و از این پس زندگی پر فرازونشیب او آغاز شد. چنین نقل شده است که ۷ ماه پیش از فارغالتحصیلی، استاد عاشق دختری میشود و پس از دریافت پاسخ رد، ترک تحصیل کرده و بهصورت جدی به شعر روی میآورد. استاد شهریار، پس از یک دوره بیماری در ۲۷ شهریور سال ۱۳۶۷ به سرای باقی شتافت و بنا به وصیت خود در مقبرهالشعرای تبریز به خاک سپرده شد. از جمله آثار ارزشمند این شاعر نامی منظومه «حیدربابایه سلام» است که از شاهکارهای ادبیات ترکی آذربایجانی به شمار میرود. همچنین وی در انواع گونههای شعر فارسی غزل، قصیده، مثنوی، رباعی و شعر نیمایی تبحر داشت، ولی عمده شهرت استاد مرهون غزل بوده و از جمله غزلهای معروف او میتوان به «علی ای همای رحمت» و «آمدی جانم به قربانت» اشاره کرد. خانه استاد شهریار کجاست؟ خانه موزه استاد شهریار از دیدنی های استان آذربایجان شرقی به شمار میآید و در یکی از محلههای قدیمی شهر تبریز به نام محله مقصودیه و در خیابان ارتش جنوبی واقع است. برای دسترسی به این مجموعه میتوانید از از سمت خیابان طالقانی یا ارتش جنوبی به خیابان ارگ جدید وارد شوید و پس از کمی پیادهروی به محله مقصودیه برسید. خانه استاد شهریار با پلاک ۲۱، در کوچه مقصودیه قرار دارد. نزدیکترین ایستگاه مترو به این مکان نیز ایستگاه میدان ساعت است. کپی لینک موزهخانه استاد شهریار درمجموع، بیش از ۵۰۰ قطعه از آثار لوازم شخصی استاد شهریار مانند کتابها، کیف، عصا، آثار چاپ شده، دفترها و اوراق دستنویس آثار وی، نسخه قرآنی که توسط ایشان با خط نسخ نوشته شده، لوازم تحریر، وسایل شخصی و لوازم زندگی، آلبومهای عکس و انواع یادبودها و هدایای داخلی و خارجی این شاعر اندیشمند و فرزانه در معرض نمایش عموم قرار داده شده است. در قسمت زیرزمین موزه نیز عکسهای استاد از دوران زندگی مختلف وی، واحد سمعی-بصری و قسمتی برای استراحت میهمانان و بازدیدکنندگان موزه قرار دارد. همچنین سه تار معروف استاد نیز برای نمایش عموم قرار داده شده است.
روستای هدف گردشگری «گل آخور» با چشماندازی زیبا در جنگلهای ارسباران و معماری پلکانی و سنتی خود یکی از زیباترین روستاها و مناطق گردشگری استان آذربایجانشرقی محسوب میشود که کمتر شناخته شده است. روستای «گول آخور» با نام قدیمی (کورخیل) از توابع دهستان ارزیل بخش خاروانای شهرستان ورزقان در ۶۰ کیلومتری غرب ورزقان و در دامنههای غربی کوه کسبه و در میان جنگلهای سرسبز ارسباران قرار گرفته است. این روستا با چشماندازی زیبا در جنگلهای ارسباران و معماری پلکانی و سنتی خود یکی از زیباترین روستاها و مناطق گردشگری استان آذربایجانشرقی محسوب میشود که کمتر شناخته شده است. اطراف روستای زیبای گول آخور مملو از چشمههای جوشان طبیعیست. مواد آهکی در آب چشمهها حل شده و اشکال بسیار زیبایی را پدید میآورند که در نوع خود قابل توجه و چشم نواز است. این روستا به فاصله ۱۶۰ کیلومتری از تبریز و در ۷۰ کیلومتری شهرستان مرند واقع شده است. مردم محلی به این روستا «جورخیل» می گویند، که بهمعنای محلیست با سه چشمه و آبی فراوان که از این سه چشمه با فشار فراوان بیرون میآید. طبق آخرین تحقیقات، این روستا دارای ۱۲۰ خانوار و دارای ۳۵۰ نفوس است. روستایی با ۲۵۰ واحد خانه که معماری این خانهها به علت قرارگیری در دره به صورت پلکانی و با مصالح خشت و گل، در حدود حدود ۱ متر کرسی چینی سنگیست. اهال روستا معمولا به شغلدامداری و کشاورزی مشغولاند که در کنار آن محصولاتی نظیر گردو، گیلاس و زردآلو از باغات روستا بیشترین سهم محصولات کشاورزی این روستا را به خود اختصاص داده است. با توجه به اینکه محصولات لبنی همچون پنیر، کشک، ماست و شیر از تولیدات این روستا محسوب میشود؛ زنان روستا در امور دامداری و کشاورزی در کنار مردان فعالیت میکنند و سایر اوقات، درخانه مشغول بافت فرش خصوصا با طرح هریس میشوند. در زبان ترکی «اریشته کسماق» یا همان هنر آماده کردن رشته سنتی در «گل آخور» از دیرباز تا کنون در این روستا مرسوم بوده و تا به امروز نیز ادامه دارد. بانوان هنرمند روستا برای تهیه آن و استفاده در آش و سایر غذاهای محلی کماکان به روش سنتی عمل میکنند. از دیگر جذابیتهای سنتی این روستا «قوروت ازمک» به معنای سائیدن کشک به روش سنتی در ظروف مخصوص است که از کشک تهیه شده از آن، در آش و غذاهای محلی استفاده میشود. همچنین میتوان از غذاهای سنتی روستا «یوقورت آشی» غذایی متفاوت که برخلاف غذاهای دیگر این دسته، به صورت سرد سرو می شود، «گاپلی آشی»که با بلغور گندم طبخ میشود را نام برد. از آداب و رسوم فرهنگی این روستا میتوان به مراسم «شال سالاماق» اشاره کرد که در چهارشنبه آخر سال، افرادی به صورت ناشناس از پشتبام خانههای دوستان و آشنایان خود شال بلندی را به خانه آویزان میکنند تا صاحبخانه در آن شال عیدی و یا خوراکیهایی که برای عید تدارک دیده شدهاند، قرار دهد. لحظه تحویل سال برای مردم روستای «گول آخور» از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ بهگونهای که همه اهالی روستا در مسجد روستا گردهم آمده و مقداری گندم و آب زعفران در مسجد آماده میکنند و سوره مبارک یس را به صورت دسته جمعی تلاوت کرده و پس از آن، گندم و آب زعفران متبرک شده بین همه افراد حاضر تقسیم میشود و اهالی روستا با خروج از مسجد بهصورت دسته جمعی به خانه افرادی که در طول سال کدورتی از هم به دل گرفتهاند میروند و کدورتها را رفع میکنند. از دیگر آیین روستا مراسم روز تاسوعاست که زنان روستا قبل از روز تاسوعا نان های سنتی میپزند و همه نانهای پخته شده از همه خانهها، در مرکز روستا پای علم گذاشته میشود و مردم پای آن علم به عزاداری می پردازند که با اتمام مراسم عزاداری، نانها در بین اهالی و عزاداران تقسیم می شود. آیین عزاداری «العطش» روز عاشورا که ثبت ملی نیز شده است از قدیم الایام با سبک و سیاق خاص در روستای «گل آخور» برگزار میشود. پایهگذار این آیین در روستا مرحوم سیدمرتضی حسینی بوده است که خودش را به شمایل امام حسین(ع) درآورده و زره و لباس جنگی میپوشید و سوار بر اسبی آذین شده به تمثیل ذوالجناح میآمد و عدهای از کودکان روستا نیز به اقتباس از طفلان و کودکان حاضر در واقعه عاشورا پیاله به دست با اشعاری که نشان از عطش است با ایشان وداع می کنند، که بعد از فوت مرحوم فرزندشان سیدابوالفضل این آیین را زنده نگه داشته است. برگزاری این آیین با صرف صبحانه برای کودکان مشارکت کننده در خانه سید ابوالفضل حسینی آغاز میشود و در ادامه با اشعار خاصی که نشان از تشنگی آنهاست به طرف امامزاده «پیر سیدعلی» حرکت میکنند و در مکان مقبره امامزاده مشغول عزاداری میشوند. ناگفته نماند اکثر اهالی روستا سید هستند که از نوادگان امامزاده پیرسیدعلی محسوب میشوند. غار «تکری یوخ یوخ» یا «دیبییوخ» به معنای فارسی بی انتها در دو کیلومتری روستای «گل آخور»، در جوار چشمه و آبشارهای «آغ سو» با طبیعت بکر و دست نخورده در کوههای «یان» که از جذابیت کمنظیری در فصل بهار برخوردار است و برای رسیدن به این غار بعد از حدود یک ساعت کوهنوردی از روستای گل آخور به سوی چشمه و آبشار «آغ سو»، دهانه غار که در بالای یک تپه سنگی قرار دارد هوایدا میشود. بخش درونی غار از اتاقکهایی تودرتو آهکی تشکیل شده است که با زیبایی خود از جاذبه های گردشگری ثبت شده این شهرستان بشمار میرود.
لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ از افزایش شدید عوارض خروج از کشور حکایت دارد. بهنقل از «انتخاب»، بر اساس قانون بودجه، عوارض خروج برای هر نفر در سفر اول از ۶۷۵,۰۰۰ تومان به ۹۰۰,۰۰۰ تومان رسیده است. همچنین برای سفر دوم از ۱,۱۲۵,۰۰۰ تومان به ۱,۵۰۰,۰۰۰ تومان و سفر سوم و بیشتر از ۱,۳۰۰,۰۰۰ تومان به ۲,۲۰۰,۰۰۰ تومان رسید. همچنین عوارض خروج زائران حج تمتع و عمره برای هر نفر ۳۰۰,۰۰۰ تومان تعیین شده که نسبت به سال گذشته ۷۷,۰۰۰ تومان افزایش یافته است. طبق جدول ارائهشده، زائران حج تمتع و عمره برای سفر دوم ۵۰۰,۰۰۰ تومان و برای سفر سوم و بیشتر نیز ۷۰۰,۰۰۰ تومان باید پرداخت کنند.
تصاویر کاپادوکیا را میبینید و دلتان میخواهد در یک روستای صخرهای تعطیلات خود را بگذرانید؟ کاپادوکیای ایران را دیدهاید؟ روستای کندوان همان کاپادوکیای ایران است. در رشتهکوههای سهند در منطقهای ییلاقی و زیبا در آذربایجان شرقی و شهرستان اسکو، روستایی وجود دارد که معماری طبیعی و خاص آن موجب شهرت جهانیاش شده است. اسم این روستا «کندوان» است که سالانه ۳۰۰ هزار گردشگر را به خود جذب میکند؛ روستایی تاریخی که یکی از سه روستای صخرهای جهان است. روستای کندوان با قدمتی حدود ۷۰۰۰ سال، به دلیل ویژگی معماری منحصر به فرد آن که در دل صخره واقع شده در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. در این مطلب، دارکوب 724 به معرفی این روستای تاریخی میپردازد تا راهنمای بومگردان برای سفر به این منطقه تاریخی جذاب باشد. تاریخ در روستای کندوان در برخی از روایات و داستانهای مربوط به تاریخ این منطقه نقل شده است که ساکنان روستایی بنام حیلهور در ۲ کیلومتری غرب کندوان نخستین کسانی بودند که در قرن هفتم هجری قمری برای در امان ماندن از حمله مغولها به دشتی در مقابل کندوان فعلی مهاجرت کردند که به تدریج حفاریهای درون این دشت و ایجاد پناهگاه موجب شکل گیری این روستا شد. البته برخی هم بر این باور هستند که قدمت روستای صخرهای کندوان به دورههای قبل از اسلام بازمیگردد. امروزه کندوان از اهداف مهم گردشگری آذربایجان شرقی است. داستان گدازههایی که روستای کندوان را شکل دادند میگویند اصلیترین و مهمترین عوامل پیدایش روستای کندوان مربوط به گدازههای کوه سهند است که فعالیتش حدود ۱۴۰ سال پیش به پایان رسیده است و روستای کندوان و شکل خانههایش باقی مانده فعالیت آتشفشان کوه سهند است. با وجود آنکه در درون تپههای بلند روستای کندوان که ارتفاع آنها بیش از ۴۰ متر است، صدها انبار و اتاقک دیدنی حفر شده اما آن چه که باعث جذب گردشگر به این منطقه شده و هویت باستانی به روستای کندوان داده است وجود منازل مسکونی در درون تودههای مخروطی و هرمی شکل صخرهای است. اجزای این منازل شامل تنور، اناقها، صندوقها و … است و قطر دیوارهایش معمولا حدود ۲ تا ۳ متر است. چشمه آب معدنی کندوان نیز از جاذبههای این روستا محسوب میشود. آب این چشمه بسیار سبک بوده و برای درمان بیماریهای کلیوی بسیار مفید است. روستای کندوان همچنین دارای بازارچه و نمایشگاههای متعدد گیاهان دارویی، صنایع دستی و آثار تاریخی است. ۱۱۷ خانواده در این روستا زندگی میکنند. میگویند که به دلیل شباهت روستا به کندوی زنبور عسل، به آن کندوان میگویند. سفر به روستای کندوان ایجاد اقامتگاههای بومگردی در کندوان اتفاقی مثبت بوده و باعث توسعه روستا شده است اما برخی معتقدند پیشبرد اهداف بومگردی در این منطقه نیازمند ایجاد زیرساختها و تامین نیازهای اولیه منطقهای در این روستا است؛ به عنوان مثال یکی از عمده مشکلات در این روستا نبود پارکینگ مناسب برای خودروهای گردشگران است. ساکنان روستا معتقد هستند که تا این مساله حل نشود و گردشگران جای مناسبی برای پارک ماشینهایشان نداشته باشند تمایلشان برای بازدید از این روستا به طور شخصی و نه با تور کم خواهد شد. البته بخش مثبت حضور گردشگران در روستای کندوان این است که امرار معاش آنها از طریق فروش محصولات بومی چون عسل، گردو و .. و همچنین صنایع دستی بومی منطقه تامین میشود که با سر و سامان دادن به بازارچه صنایعدستی میتوان باعث رونق آن شد. پس در برنامه سفرهای پیش روی خود سری به این روستا در دل دامنههای سهند سرفراز بزنید که برخلاف گذشته کندوهای صخرهای آن را به اقامتگاههای بومگردی تبدیل کرده تا با ایجاد محلی برای تفریح گردشگران عامل کسب درآمد برای روستاییان هم شود. چرا باید کندوان را ببینیم ؟ بازدید از روستای کندوان تبریز، فراتر از یک سفر معمولی برای شما خواهد بود. کندوان در نوع خود یک روستای بسیار منحصر به فرد محسوب میشود. روستایی که فرهنگی به خصوص دارد و حتی معماری خانههای مردم کندوان نیز منحصر به خودشان است. در سفر به روستای کندوان، میتوانید با صفحهای جدید از فرهنگ مردم ایران آشنا شوید خانههایی را ببینید که شاید پیش از آن مشابه آن را ندیده باشید و با مردمی رو به رو شوید که قلبی به زلالی آینه دارند. اما از مسائل فرهنگی کندوان و ظاهر منحصر به فرد آن که بگذریم، باید به طبیعت کوهستانی و مثال زدنی آن اشاره کنیم. همانطور که گفتیم، کندوان تبریز در منطقهای کاملا کوهستانی قرار دارد و شش ماه سال را در یخبندان به سر میبرد. مردم این روستا هنوز استفاده زیادی از ماشین آلات صنعتی ندارند و به همین خاطر خبری از دود و آلودگی در این منطقه نیست. هنوز هم میتوانید همانند روزهای خوش گذشته، در این منطقه از اکسیژن خالص استفاده کنید و چند سال جوان شوید! در کوچه و پس کوچه روستای کندوان هنوز بوی نان تازه از تنورهای خانگی مردم روستا به مشام میرسد. صدای پرندگان شما را سر مست میکند و میتوانید در زمان خستگی و دل تنگی، سری به دشتهای سرسبز آن بزنید و جانی دوباره بگیرید. روستای کندوان تبریز را میتوان نگینی بر انگشت طبیعت کوهستانی تبریز دانست.
سفر زمینی با خودرو یکی از جذابترین و ارزانترین انواع سفر است، اما برای سفر با ماشین شخصی به خارج از کشور نیاز به کاپوتاژ خودرو و گرفتن پلاک بین المللی دارید. همین ابتدای امر بهتر است بدانید که تلفظ صحیح آن کابوتاژ (Cabotage) است. در این مطلب قصد داریم شما را با نحوه گرفتن پلاک بین المللی و شرایط کاپوتاژ ماشین آشنا کنیم. کاپوتاژ چیست؟ کاپوتاژ کردن خودرو یعنی دریافت مجوز خروج خودرو از کشور به مدت یک سال و دریافت این مجوز از طریق اداره گمرک انجام میشود. اگر گواهینامه بینالمللی نیز داشته باشید، میتوانید با خودروی خود در خارج از کشور بدون هیچ مشکلی رانندگی کنید. نحوه گرفتن پلاک بین المللی گرفتن پلاک بین المللی سه مرحله دارد: مرحله اول کاپوتاژ کردن خودرو، مرحله بعدی دریافت گواهینامه بین المللی و مرحله آخر دریافت پلاک بین المللی خودرو. شرایط کاپوتاژ خودرو برای این کار باید به اداره گمرک مراجعه کنید و مدارک لازم را ارائه دهید. البته بهجز تکمیل فرمها و ارائه مدارک، باید خودروی شما وزن شود. برای این کار اتومبیل خود را روی باسکول قرار دهید، صندوق را خالی کنید و خودتان نیز باید از خودرو پیاده شوید. پس از وزن کردن خودرو میتوانید به ادامه کارهای اداری بپردازید. مدارک لازم برای کاپوتاژ خودرو برای کاپوتاژ کردن خودرو نیاز به مدارکی دارید که در ادامه آنها را لیست کردهایم. برگ مالکیت خودرو (برگ سبز) شناسنامه نیرو انتظامی خودرو کارت خودرو پاسپورت فرد متقاضی شناسنامه فرد متقاضی اصل گواهینامه عکس 4*3 اصل گواهینامه بینالمللی تکمیل فرم های مورد نیاز پرداخت هزینه شرایط لازم برای دریافت پلاک بین المللی بعد از کاپوتاژ کردن خودرو نوبت به گرفتن گواهینامه بین المللی میرسد. این گواهینامه یکی از موارد ضروری است؛ چراکه بدون آن امکان رانندگی در خارج از کشور را ندارید. شما میتوانید از طریق سایت جهانگردی و اتومبیل رانی با آماده کردن مدارک و پرداخت مبلغ آن تا نهایتاً هفت روز و از طریق پست گواهینامه بین المللی خود را دریافت کنید یا میتوانید به صورت حضوری به نمایندگیهای کانون جهانگردی مراجعه کنید. مدارک لازم برای گرفتن پلاک بین المللی شما برای اخذ پلاک بین المللی باید مدارکی آماده کنید که در ادامه آنها را لیست کردهایم. سند انتظامی (سبز) سند شرکتی (سفید) کارت اتومبیل عکس 3 در 4 گواهینامه معتبر کارت خودرو پلاک بین المللی نکتۀ مهمی که باید بدانید این است که با این پلاک نمیتوانید در داخل خاک ایران تردد داشته باشید. این کار غیرقانونی است و مشمول جریمه خواهید شد. بهتر است پلاک بین المللی (پلاک ترانزیت) را در نزدیکی مرز نصب کنید. بیشتر درخواستهای کاپوتاژ برای کشور ترکیه انجام میشود. شما برای وارد شدن به کشور دیگر با اتومبیل باید بیمه آن کشور را نیز داشته باشید. بیمه کردن خودرو بسیار ضروری است؛ بنابراین باید آن را به هزینههای خود اضافه کنید.
جاذبه های گردشگری وان ترکیه جاذبه های گردشگری وان تنها محدود به مراکز خرید و تخفیفات ویژه نیست، این شهر قدمت تاریخی بالایی داشته و جاذبههای تاریخی و البته طبیعی زیادی دارد. تفریحات شبانه در وان ترکیه کم نیست و خیابان گردی در شبهای پرجنب و جوش و زنده شهر، بخشی از همین جاذبهها است. دریاچه وان | Lake Van حتی اگر هیچ اطلاعی از جاذبه های گردشگری وان نداشته باشید، حتما دریاچه وان را میشناسید. دریاچه وان بزرگترین دریاچه طبیعی ترکیه و دومین دریاچه بزرگ خاورمیانه است. در این دریاچه مثلثی با آب شور، فقط یک گونه ماهی زندگی میکند. علاوه بر شنا در دریاچه وان ترکیه، تجربه قاق سواری و ماهیگیری نیز منتظر شما خواهد بود. جزیره آکدامار | Akdamar Island اجازه دهید تا خیلی از دریاچه وان دور نشدهایم، با بزرگترین جزیره یعنی جزیره آکدامار آشنا شویم. برای رفتن به این جزیره نیاز به قایق و کشتی است. بعد از طی کردن فاصله ۳ کیلومتری از ساحل میتوانید از کلیسای ارمنی دریاچه و چشمه جوشان آن دیدن کنید. قدمت تاریخی این کلیسا که به نام کلیسای صلیب مقدس نیز شهرت دارد به قرن ۱۰ میلادی باز میگردد. موزه وان | Van Museum اگر دوست دارید تا بیشتر با تاریخ وان آشنا شوید، به موزه وان بروید. این موزه از سال ۱۹۷۰ فعال بوده و دو بخش قومنگاری و باستانشناسی دارد. طلا و جواهرات اورارتویی، آثار برنزی و ظروف سرامیکی، سکههای تاریخی و سفالها، همچنین نسخ خطی از اشای نفیسی هستند که میتوانید در این موزه ببینید. کتیبه ۲۵۰۰ ساله خشایار | Xerxes I inscription برای یک ایرانی هیچ لذتی بالاتر از دیدن یک اثر تاریخی ایرانی خارج از مرزهای فعلی ایران نیست. در زمان سفر به وان حتما از کتیبه ۲۵۰۰ ساله خشایار شاه که روی صخرهای به ارتفاع ۲۰ متر قرار گرفته، دیدن کنید. این کتیبه سه زبانه (پارسی باستانی، عیلامی و بابلی) در ستایش خدای یگانه است که به دستور داریوش و توسط خشایار شاه تکمیل شده و امروزه از جاهای دیدنی وان به حساب میآید. قلعه وان ترکیه | Van Castle اگر میخواهید بزرگترین اثر به جا مانده از دوره پادشاهی اورارتویی را ببینید، باید به قلعه وان بروید. این قلعه در قسمت شرقی دریاچه وان واقع شده است. قدمت قلعه وان به قرن ۷ تا ۹ میلادی بازمیگردد، البته درحال حاضر از این قلعه باشکوه تنها ستونهای سنگی عظیم به جا مانده است. پارک آبی چاقداش وان یکی از مهمترین تفریحات وان ترکیه، پارک آبی معروف شهر است. پارک آبی چاقداش مجهزترین مجموعه سرپوشیده وان است که از سال ۲۰۱۱ فعالیت میکند. در سفر به وان بد نیست تا یک روز را برای تجربه تفریحات مهیج آبی و رفع خستگی به این پارک بروید. کلیسای آکدامار | Akdamar Church در بازدید از جزیره آکدامار حتما سری به کلیسای آکدامار بزنید. این کلیسا در جزیره آکدامار و دریاچه وان واقع شده است. کلیسای آکدامار بین سال های ۹۱۵ تا ۹۲۱ پس از میلاد ساخته شده و بیش از هزارسال قدمت دارد. کلیسای آکدامار را با نام های آختامار و آقتامار نیز می شناسند. خانه گربه های وان | House of Van Cats خانه گربه های وان در نزدیکی قلعه وان قرار گرفته و یکی از بهترین جاهای دیدنی وان به شمار میرود. گربه های وان شهرت جهانی دارند، چرا که رنگ چشمان این گربه ها یکی آبی و دیگری کهربایی است. این گربه ها معمولا سفید و بسیار زیبا هستند. برای بازدید از این گربه های عجیب و زیبا می توانید به خانه گربه ها بروید. آبشار مرادیه | Muradiye Waterfall آبشار مرادیه وان ۲۰ متر ارتفاع دارد. این آبشار زیبا یکی از بکرترین مناطق وان برای طبیعت گردی و پیادهروی است. اگر اهل کمپینگ یا ماجراجویی در سفر هستید، آبشار مرادیه یکی از جذاب ترین جاهای دیدنی وان برای شما خواهد بود.